Jetlags en regenbogen in Montreal

Nadat we de huurauto hebben ingeleverd, levert Marius zijn bagage in en nemen we afscheid van elkaar. Beetje gek is het wel, maar het is maar voor 2,5 week dus een echt “hello/goodbye moment” is ook weer een beetje overdreven. Na 25x doei en “ja oké nog één knuffel dan” gaat hij naar de douane en ik op zoek naar de balie waar ik mijn backpack een paar uur kan stallen. Mijn vlucht gaat pas vanavond laat, dus ik ga nog een paar uur naar het centrum van San Francisco.Met de metro is het maar een halfuur naar het stad, dus goed te doen. Ik wilde graag naar de hunger games tentoonstelling, maar dit is wel wat buiten het centrum. Ik weet zowaar in één keer de goede overstap te maken naar de goede bus en na een uur sta ik voor de tentoonstelling. De tentoonstelling was heel leuk om mee te maken, alle originele kostuums waren aanwezig en je liep als het ware door de verschillende delen van het verhaal.

Na de tentoonstelling ben ik via de haven naar Fishermans Wharf gelopen,  een wandeling van ongeveer 25 minuten. Valt mee, maar man-man-man wat is mijn handbagage zwaar. Ik besluit dat ik voordat ik in het vliegtuig zit vanavond ik een rugtas gekocht moet hebben, want mijn schouder is absoluut niet blij met het geval wat ik nu meesjouw. De wandeling was verder heel goed te doen. Helaas had ik toen blijkbaar mijn krediet verspeeld wat “in een keer goed reizen” betreft, want vervolgens nam ik 2x een verkeerde tram. Heel veel lopen later kwam ik wel uit waar ik moest zijn én ik kocht een rugtas.

Daarna ging ik naar het vliegveld om mijn spullen op te halen. En dan moet ik nog wel een tijdje wachten. En raakt mijn telefoon ineens oververhit bij de douane. En weet ik niet zo snel hoe laat ik moet boarden. De lichte paniek die opkomt kan ik wel onder controle houden, gelukkig gaat een paar minuten later mijn telefoon weer aan en kan ik natuurlijk met een beetje zoekwerk de gate wel vinden. Om 23:15 gaat de vlucht die 4 uur later aankomt in Chigago en na een kleine marathon rennen over het vliegveld kan ik gelijk het volgende vliegtuig in, wat zo klein is dat er ook maar één stewardess is en er maar 60 mensen inpassen. Na 2 uur kom ik aan in Montreal maar door het tijdsverschil is het hier 10:00 in de ochtend. Rise and shine, nou niet bepaald.. Met moeite kan ik wakker blijven in de bus, maar het hostel is snel gevonden en heel is fijn. Na een lange douche en al m’n kleren in de waszak te doen voel ik me weer een beetje mens. Ik wil eigenlijk slapen, maar ik weet ook dat ik vannacht dan niet meer slaap. Dus sleep ik mezelf naar buiten en loop wat door de straten die er superleuk uitzien. Ik zit blijkbaar in het deel wat “The Village” heet en zover je kunt kijken hangen er roze ballonnen in de straten. Ook zit er een heel leuk park met een barretje en muziek.

Processed with VSCO with c6 presetUiteindelijk ben ik zo moe dat ik toch gewoon naar t hostel ga. Ik blijk met 5 meiden op een kamer te liggen die ook allemaal alleen reizen. Ik ga de volgende dag met een roommate op stap, maar eerst slapen! Na een nacht slaap is het 2-0 wat betreft de jetlags en kan ik weer door. Tijdens het ontbijt maken we de plannen en gaan we eerst naar het oude centrum. Dit heeft veel Europese invloeden en is leuk om doorheen te wandelen. (Stond uiteraard ook in m’n reisgids met heel veel tips die ik van Anouk voor m’n verjaardag kreeg, zoooo handig!) Daarna doen we wat boodschappen, lunchen tussen de eekhoorns en beklimmen een deel van de stadsberg.


 M’n kamergenootje komt uit China en we hebben het veel gehad over de verschillen tussen China en Nederland. Zoals dat je in China als vrouw voor je 30e een man moet hebben, anders ben je letterlijk afgeschreven en is de kans op een partner vinden erg klein. Ze vond het ook een luxe dat vrouwen in Nederland na hun 30e nog een man konden vinden. En zo waren er nog wel wat enorme verschillen in cultuur te vinden.

Daarna ga ik m’n was ophalen in t hostel (YES SCHONE KLEREN!) en vervolgens ga ik nog even de stad in waar ik ineens op een festival sta, ook dat is wel typisch iets voor Montreal. Ik vind t niks om hier alleen in het donker rond te lopen, dus ik ga op tijd terug naar het hostel. Hier is een een comedy night in de bar en ik besluit er gewoon heen te gaan. Dus, ik kocht een cider en heb echt helemaal dubbel gelegen tijdens de show.

Processed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with b5 preset

De volgende ochtend ontbijt ik samen met Xiaoxi (m’n roommate dus, ik kan haar naam echt niet uitspreken) en daarna gaat ze naar het vliegveld. Ik ga morgen pas weg, dus ik heb nog een hele dag in Montreal.Ik bezoek de prachtig kerk, Notre Dame (ja die hebben ze ook in Parijs) en blijf eigenlijk best lang hangen in het oude centrum. Ook hier staat weer een gezellig bandje te spelen op het plein. Ik wil eigenlijk toch nog graag terug naar de mont-royal, maar dit keer ga ik met de bus. Dikke doei dat ik nog een keer ga lopen, en gisteren heb ik de top niet gezien. Onderweg doe ik wat boodschappen en eenmaal in het park wil ik naar een picknicktafel lopen, maar ik zie een gezin tegelijk met mij aankomen. We delen de tafel en er was ineens een gezellige lunch. Ze vertelden me van alles over Montreal en ondertussen hobbelde hun (vreselijk schattige) dochter van 4 rond de tafel.

Processed with VSCO with b5 presetProcessed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 presetEn zo zit het bezoek aan de eerste stad in Canada er alweer bijna op. Morgen ga ik naar Ottawa. Het plan was om met de trein te gaan, maar in het hostel hoorde ik dat de trein hier nogal duur is en dat ik beter met de Greyhound (de bus dus) kon gaan. Die tickets bleken inderdaad een stuk goedkoper en het is nog sneller ook, win-win situatie.


Voordat ik wegging heb ik weetikveel hoeveel blogs gelezen over het alleen reizen. Veel van de 10-dingen-die-iedere-solo-reiziger-moet-weten artikelen blijken ook wel te kloppen. Ja, het is supertof om zo zelfstandig dingen te ondernemen. Nee, het is niet leuk om alleen te eten (al is het minder erg dan verwacht). Ja, het is gezellig in een hostel. Ja, je hebt veel aanspraak. (In de bus, tijdens het bestellen van een broodje, in het park.. Ik heb bijna overal wel een praatje) Ja, je voelt je soms alleen en ver van huis. Ja, ik heb best moeilijke momenten en heimwee (al dacht ik daar geen last van te hebben). Ja, je voelt je super onafhankelijk en kunt de hele dag doen waar je zin in hebt.

Zo, nu is het tijd om al mijn spullen weer in mijn backpack te gaan proppen.

Liefs,
Chanine

2 thoughts on “Jetlags en regenbogen in Montreal”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s